Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi adıyla cumhurbaşkansız keyfi yönetim getirmeyi amaçlayan referandumda “EVET” cephesi arasında kaynaşma hızla devam ediyor.
Başkanlık sistemini “koalisyonları engellemek” amaçlı yaptığını söyleyen AKP, aynı anda da MHP ile koalisyon yaptığını ilan etti. Koalisyonları engellemek için koalisyon! (Kendilerine “HAYIR” kampanyasına verdikleri bu açık destekten dolayı teşekkür etmek lazım.)
Daha önce Has Parti’yi, Demokrat Parti’yi genel başkanlarını bünyesine katarak fiilen yok eden AKP, bu sefer de MHP’ye aynı operasyonu yapıyor.
Halen MHP diye bir partiden söz edebiliyorsak, MHP’nin yok edilmesine direnen gerçek ülkücü muhalifler sayesindedir.
Bir “EVET” cephesi, bir “EVET” koalisyonu ortada.
Ancak “HAYIR” diyenler bir koalisyon hatta cephe bile değildir. HAYIR, dayatılan değişikliğe itirazdır.
Furkan Vakfı’nın başkanı Alpaslan Kuytul’un “HAYIR” demesinin sebebi, bu değişikliğin anayasadan laikliği çıkarmaması, şeriatı getirmemesidir.
HDP’nin “HAYIR” demesinin sebebi, bu değişikliğin MHP ile yapılması, federasyon- özerklik getirmemesidir.
Saadet Partisi’nin “HAYIR” demesinin sebebi Şura suresi’nin dikkate alınmaması olabilir.
TKP’nin itirazı başkadır, Vatan Partisi’nin itirazı başka.
HAYIR’ları birleştirme çabasının faydadan çok zarar üretme ihtimali yüksektir.
CHP’nin “herkesin hayırı kendine” ve “ bu parti meselesi değil memleket meselesi politikası “ , “seçim değil referandum” stratejileri doğrudur. AKP de bu doğru stratejiyi taklit etmeye çalışmaktadır.
Ancak daha referandum kampanyasının start aldığı toplantıda İstanbul İl Başkanı’nın “Hayır çıkarsa CHP’nin tek başına iktidar yolu açılır, İstanbul’da belediyeyi alırız” sözleri bu politikanın CHP’nin örgütü tarafından anlaşıldığına dair kuşkular yaratmıştır. CHP’yi iktidara getirmek için MHP’li, AKP’li niye HAYIR desin?
Saadet Partisi’nin Erbakan’ı anma toplantısına Kılıçdaroğlu’nun katılması, kutuplaşmayı azaltacak bir siyasi nezaket örneği olabilir ama Temel Karamollaoğlu’nun genel başkanlığı döneminde bir araya gelinmesi Sivas Madımak katliamını hatırlatmıştır. Her iki parti tabanında da pek “HAYIR”lara vesile bir buluşma olmamıştır. (böyle olmadığını düşünenler lütfen twitterde iki HAYIR’cı Levent Gültekin ile Fatih Yaşlı arasındaki tartışmaya göz atsın)
Biraraya getirmeye, beraber çalışma yapmaya çalışmak sahada HAYIR’cı gruplar arasında tartışma , ayrışma yaratabilir. “Herkesin Hayırı Kendine” felsefesini terk etmeden , her grubu güçlü olduğu bölgelerde çalışmaya teşvik etmeli, bu çalışmayı kolaylaştıracak salon, lojistik vs. desteğin verilmesi, sandıklara beraber sahip çıkılması gibi dayanışmalarla yetinilmesi daha doğru olacaktır. Bu da bir il başkanlarının oluşturacağı koordinasyon kurulu şeklinde yapılmalıdır.
HAYIR’ın başarıya ulaşması, dayanışma ruhunun yumuşattığı iklimde siyasette yeni pencereler, fırsatlar açabilir. Ancak karşımızda bir kutuplaştırma, böl-yönet ustası olduğunu unutmayalım.
Erken açan bahar çiçeklerini soğuk vurma olasılığı yüksektir. Soğuk yiyen çiçekler de meyve vermezler.
